دلم هوای کربلای ایران را کرده ...

برای زمزمه ی زیارت عاشورا رو به سمت کربلای ارباب...

برای صدای حاج حسین یکتا...
برای قدم برداشتن روی رمل های فکه با پای برهنه...

برای معراج شهدا و ان چهار شهید گمنام

برای علقمه و نیزارها

برای دلم که همان جا ماند

برای هویزه و شهید مجید منوچهری و شهید علم الهدی

برای هور و هوای گرم و سوزانش

برای اروند و شهدای غواصش